Dag 19 - Enoshima & Kamakura

Strak blauwe lucht vandaag! Dus op de laatste dag zijn we naar Enoshima gegaan. Het is een klein eilandje voor de kust bij Kamakura. We hebben de trein naar Ofuna genomen. Net voorbij het station staat Ofuna Kannon-ji, met een 25 meter hoog beeld dat 2000 ton weegt.

Vanaf het station was het een stukje met de monorail naar de kust. 

Je gaat een aardig eind door de heuvels omhoog, het deed wel een beetje denken aan San Francisco. Vanaf het station loop je in een minuut of 15 naar het eilandje toe. Mount Fuji is vanaf hier goed te zien.

Er vliegen grote haviken rond. Bij de restaurantjes waarschuwen ze ook dat je op te eten moet letten.

We waren gelukkig nog vroeg, dus nog niet alle Chinezen waren wakker. Al hielden ze dit hart redelijk bezet. De hele bus moest op het bankje zitten. Drie verschillende poses aannemen. En dan de volgende. Niet even vragen of een van de drie andere toeristen die stonden te wachten misschien even tussendoor een foto wilden maken, voordat de bus klaar was. Vermoeiend.

Een bronzen tori bij de ingang naar Enoshima. Hij is herbouwd in 1821:

En een rode tori, die is gebouwd in 1936:

Met daarachter Zuishin-mon, uit 1986. Toen is het gedoneerd, ter ere van het 1450-jarig bestaan van de Enoshima Shrine:

Midden op het eiland is een tuin, de Samuel Cocking Garden, naar een Britse handelaar uit de 19e eeuw.

En er staat een uitkijktoren, de Sea Candle, van 50 meter hoog:

De toren staat op een heuvel, een meter of 50 boven zeeniveau. Je had mooi uitzicht rondom en op de rotsen beneden.

Op Mount Fuji:

En heel in de verte zag je de Tokyo Skytree, toch een kilometer of 40 verderop:

Boven verkochten ze een soort kroepoek met platgeslagen octopus erin:

Je kon kiezen of je omhoog wilt lopen met de trap, of voor een paar honderd yen met een aantal roltrappen. Dat hebben wij maar gedaan. Terug naar beneden moet je wel lopen. Maar dat stelt weinig voor. Een mooi paadje, langs luierende schildpadden:

Van Enoshima zijn we met een trammetje naar Kamakura gegaan. Een ritje van 20 minuten langs de kust.

Er wordt hier druk gesurfd:

Een beetje het Santa Monica van Tokyo lijkt het:

In Kamakura zijn we nog even langs de Hasedera Temple gelopen.

Daar stonden toevallig diezelfde gasten die pas in de Murakamiwinkel de boel aan het ophouden waren! Weer zo'n suffe selfieshoot te houden.

Een paar honderd meter verderop staat de Big Buddha.

Iets meer dan 13 meter hoog, met een gewicht van 121 ton:

Vanaf Kamakura zijn we naar Ginza gegaan. Om wat laatste inkopen te doen. En, aangezien het lekker weer was, toch nog maar een keer naar Azabudai Hills om te kijken of de Tokyo Tower en een beetje mooi bij stond. En dat deed ie!

'S avonds zijn we tonkatsu gaan eten in Shinjuku Mylord.

Op weg erheen stonden er twee boompjes in bloei, meteen een foto maken natuurlijk, net als de Japanners:

Shinjuku Station, met de busterminal op het dak:

Nog één keer de drukte in:

En dat was het…

Morgen vliegen we om 11:30 terug naar huis.

Dag 18 - Akihabara in de regen

Een hele dag regen. Dus wat moet je dan. Een beetje indoor winkelen! Eerst naar Yodobashi, in Akihabara.

Vijf of zes verdiepingen met electronica, huishoudelijke apparaten en speelgoed.

Star Wars, op ongeveer de helft van ware grootte:

Oh ja, en horloges bij de vleet:

Geen Japan zonder Mario:

Van Yodobashi zijn we naar Radiokaikan gelopen, een paar minuten verderop.

Dollyteria, met Blythes:

Terwijl het ondertussen vrolijk verder regende:

Een automaat op het station, waar tonkatsu-broodjes in zaten:

’S middags zijn we nog even bij Junie Moon langsgelopen:

Ze waren er in paassferen:

En toen maar eens terug naar het hotel weg uit die natte bende.

’S avonds nog een keer door de regen heen gebikkeld naar de DIY-okonomiyakitoko:

Morgen zou het als het goed is droog moeten zijn. Dan mogen we eigenlijk niet klagen met 1 dag non-stop regen tot nu toe.

Dag 17 - Teamlab, Senso-ji & Shinjuku

Vanochtend zijn we met de metro naar Azabudai Hills gegaan. Lekker makkelijk vanaf Shinjuku-Sanchome Station:

Azabudai Hills is een nieuwbouwwijkje vlakbij de Tokyo Tower.

Ze zijn ruim 30 jaar bezig geweest met het plannen van deze wijk. Er stonden eerst veel kleine houten huisjes en winkeltjes, die zijn allemaal gesloopt.

Totale kosten van het project: 4.3 miljard dollar.

Het concept van de wijk is "Modern Urban Village" en ze proberen gebouwen te combineren met groen. En zo nu en dan een kunstwerk, zoals Children of The Forest, van Yoshitomo Nara:

De Daiyo-ji Temple, die is afgebroken en herbouwd in een wat modernere stijl.

In het Mori Art Digital Museum was een tentoonstelling van Teamlab. We hadden kaarten voor de openingstijd, om 10:00, maar mochten zowaar al naar binnen om kwart voor tien. Dus het was binnen nog relatief rustig.

Teamlab Borderless, blijft een vage ervaring. Je loopt er in donkere, of matig verlichte, gangen rond.

Er is geen plattegrond, dus je moet een beetje onthouden waar je gelopen hebt en dan proberen de weg te vinden naar andere kamers.

Sommige kamers hadden grote projecties op de muren. En de projecties wijzigden om de zoveel tijd, om het allemaal lekker verwarrend te houden en bij te dragen aan het kiek-ons-eens-hip-zijn met een onze doolhof-tentoonstelling.

Er was een kamer met verlichte kettingen:

En er was er 1 met allemaal hangende lampen.

Je mocht er maximaal drie minuten binnen blijven. Dat viel nog mee, misschien omdat we vroeg waren. Dit was wel de mooiste kamer. De rest was vrij saai.

Leuk hoor, die projecties op de muur, maar 10 kamers vol? Mweh.

Na het museum zijn we naar de Sky Lobby op de 33e verdieping gegaan. Hier zou je mooi uitzicht op de 333 meter hoge Tokyo Tower hebben, maar helaas. Vandaag niet. Want: motregen en mist:

We hebben nog een tijdje zitten wachten boven, maar het klaarde nog niet echt op. Dus toen zijn we met de metro naar Ueno gegaan. In de dierentuin hier hebben ze pandaberen, dus dan verkopen ze artikelen met pandaberen in de winkeltjes eromheen:

Sanrio Giftgate:

Een robot in een speelgoedwinkel, speciaal geschilderd voor Valentijnsdag 2022:

Vanaf Ueno zijn we naar de Senso-ji Tempel gegaan. Een minuut of 8 met de metro.

Hier was het ondanks de regen echt bizar druk. Alsof de touringcars voor de deur stoppen en aangeven dat ze 10 minuten hebben om de tempel te bekijken:

Lucky Charms, die hier worden verkocht bij de meer dan 100 winkeltjes op de weg naar de tempel toe:

Vanaf de bovenste verdieping van het VVV-gebouw heb je mooi uitzicht op de straat eronder. Normaal gesproken kun je vanaf hier ook de Tokyo Skytree zien, maar die lag vandaag ook in de mist.

Na Ueno ben ik nog even bij de Kabukichu Tower gaan kijken. Deze toren is nog niet zo heel lang open en ik was benieuwd wat er te doen was. Een kunstwerk in de lobby, “Build Burger”. Een soort aanklacht tegen het platgooien en herbouwen van gebouwen in Japan, vs het renoveren van bestaande gebouwen:

Op de tweede verdieping zaten wat restaurantjes, het zag er wel leuk uit, maar er was verder weinig te beleven:

Dus toen ben ik ook maar terug naar de hotelkamer gegaan om een biertje te drinken. Met de beste uitvinding in Japan: de hele bovenkant van het blik gaat open, zodat het lijkt alsof je uit een glas drinkt:

’S avonds zijn we naar Sushiro gegaan. Dit schijnt de grootste sushi-keten van Japan te zijn, dus dan zal het wel goed zijn:

En dat was het! Daarna nog even bij Tokyu Hands gekeken, of ze nog geinige spullen te koop hadden. Een pen en een marker in 1:

En een modelbouwhuisje, om tussen je boeken te zetten: