Dus, vanochtend lagen we net wakker, nog op bed. Begon opeens de kamer te trillen. Val zei nog: “Thijs, dat is de wasmachine”. Maar niet dus:
Een kleine aardbeving van 5.3. Het is vooral vaag dat je de meldingen op je telefoon een seconde of 20 na de beving binnenkrijgt, maar dat ze dan melden dat het net begonnen is en er bevingen zullen volgen.
Weer 30 seconden later komt er opeens een Japanse stem uit de speaker in de hotelkamer, gevolgd door hetzelfde verhaal in het Engels: “we are safe here”.
Goh, wat een mazzel, niks aan het handje!
Tokyo, de stad waar winkels pas om 11 uur open gaan. Dus dan kan je een beetje rustig aan doen. Vanochtend zijn we eerst langs de Character Street op Tokyo Station gegaan:
Kirby’s Café had wel leuke cake:
Een tijdelijke popup shop, geen idee waarvan, maar het zag er vrolijk uit:
En ook van dit hondje: geen idee wat het was, maar in Japan kunnen ze er merchandise winkel mee vullen, dus ze doen iets goed:
Kamen Rider, uit een langlopende Japanse serie:
En Ultraman, die al sinds 1966 meedoet. Zo te zien nog steeds in hetzelfde pakje:
Daarna gingen we naar Sanrio Ginza, maar die bleek net heropend te zijn na een verbouwing. En er stond een bus Chinezen in de rij voor de kassa, dus dat hebben we maar overgeslagen.
Bij Ginza Loft hadden ze mooie sake flessen:
En super mooie bonsaiboompjes:
En leuke old school horloges, van E.T. en Jaws:
Het was lekker weer, in Ginza, maar het waaide wel behoorlijk:
Bij Pokemon Center DX, leuk om even te kijken, maar weinig spannends:
Valeri heeft bij de Licca Smalls shop een outfit voor Blythe gekocht:
’S avonds zijn we yakiniku gaan eten. Eerst nog even bij 0101 gekeken, waar een of ander monster zelf klaar was om een potje vlees op de barbecue te gooien, leek het:
Voor de deur stond deze Mercedes op straat:
De Korean BBQ, een klein gasstelletje. En vlees:
Heel veel vlees:
Shinjuku ’s avonds blijft mooi, met al die lampjes:
